Aktualności » Proces uzależnienia od narkotyków
Uzależnienie to choroba, która rozwija się stopniowo. Tempo tego procesu zależy to od rodzaju przyjmowanego środka, osobowości oraz organizmu zażywającej go osoby. Zazwyczaj w rozwoju uzależnienia od narkotyków wyróżnia się cztery następujące po sobie fazy. Pierwsza polega na eksperymentowaniu z różnego rodzaju substancjami psychoaktywnymi. Po narkotyki sięga się po raz pierwszy z różnych powodów, z ciekawości, dla towarzystwa, pod presją otoczenia lub z chęci oderwania się choć na chwilę od codziennych trosk. Pierwsza faza trwa stosunkowo krótko.
Następnie wkracza się w etap częstszego kontaktu z narkotykami. Dana osoba zaczyna szukać coraz to nowych i bardziej błahych okazji do przyjęcia dawki specyfiku. Jednocześnie sama się usprawiedliwia, że coraz częstsze sięganie po narkotyk jest wynikiem wyjątkowych sytuacji, chwilowego przeciążenia nauką, pracą czy też innymi niepowodzeniami w życiu osobistym. Już podczas tej fazy dana osoba zaczyna toczyć podwójne życie, pojawiają się kłamstwa, kradzieże, które narkoman jeszcze próbuje ukryć przed najbliższymi, a nawet próbuje oszukać siebie samego.
Jego nastrój staje się niestabilny, rozdrażniony, coraz częściej zdarzają mu się wybuchy złości. Popada w konflikty z rodziną, dotychczasowymi przyjaciółmi, których zastępuje nowymi, pochodzącymi z kręgu narkomańskich kontaktów. Trzecia faza to czas, kiedy całe życie osoby uzależnionej zaczyna obracać się już wokół narkotyku. Nawet chwilowy jego brak wiąże się z bólem, fatalnym samopoczuciem. Postępujące uzależnienie każe sięgać po większe dawki i mocniejsze narkotyki, zwiększenie się tolerancji na narkotyk w organizmie. Na tym etapie częste są zatrucia, utraty przytomności, przedawkowania. Trzecia faza oznacza całkowitą utratę kontroli nad przyjmowaniem narkotyków oraz nad całym życiem. Narkomanowi już nawet nie zależy na zachowaniu pozorów normalnego życia, otwarcie prezentuje prowadzony przez siebie styl życia. Często tez popada w konflikty z prawem, porzuca dotychczasowe zobowiązania związane z nauką lub pracą, zrywa kontakty z rodziną. Zaawansowany stopień uzależnienia wiąże się ponadto z pojawieniem się poważnych problemów zdrowotnych i poważnym wycieńczeniem organizmu.
Ostatnia, czwarta faza oznacza traktowanie narkotyków jako niezbędnych do życia, tak powszechnych i naturalnych jak jedzenie czy picie. Zażywanie ich na tym etapie nie skutkuje już pojawieniem się stanu odurzenia, ale jest niezbędne po to, aby w miarę normalnie funkcjonować. Brak narkotyku spowodowany różnymi okolicznościami oznacza szybkie wystąpienie poważnych, niezwykle boleśnie odczuwanych symptomów odstawienia. Jednocześnie skrajnie wyniszczony organizm coraz gorzej znosi przyjmowanie kolejnych dawek, a osłabiony układ obronny nawet nie jest w stanie walczyć z nowymi chorobami. To faza najgłębszej degradacji, po której następuje już tylko śmierć, np. w skutek zapaści. Rzadziej pojawia się decyzja o leczeniu, będąca dopiero pierwszym krokiem w kierunku przeżycia i wyzwolenia się z nałogu.